In een parkje in een woonwijk in Hengelo kwam ik twee grote ganzen tegen. Deze ganzen hadden een zwarte snavel met een knobbel, een wiebelende keelflap en een dikke buik. Ik stopte meteen, pakte mijn camera en maakte een aantal foto’s van deze prachtige dieren. Tijdens de fotosessie leken de ganzen zich niets van mij aan te trekken en moest ik af en toe tegen ze praten om hun aandacht te krijgen. Hierdoor kon ik een aantal mooie foto’s van de gans maken, waaronder een close-up van het gezicht waarop de gekartelde snavel goed te zien is.

De kartels op de snavel hebben deze ganzen omdat ze voornamelijk planten en grassen eten. Hiermee kunnen ze hun voedsel gemakkelijker afbijten.

De Knobbelgans is afkomstig van de zeldzame Zwaangans. De Zwaangans is een wilde gans die leeft in de steppes van Mongolië. Deze gans is zo lang gedomesticeerd dat het uiterlijk geleidelijk is veranderd. Naar alle waarschijnlijkheid zijn de Chinezen hier 1500 jaar geleden voor het eerst mee begonnen. Gedomesticeerd betekent dat de wilde gans volledig tam is geworden, net als onze huisdieren.

Sommige mensen noemen de gans daarom ook wel de tamme Zwaangans.

Het zijn rustige dieren die weinig agressie vertonen. Deze gans kwam vorig jaar kort in het nieuws omdat werd beweerd dat hij agressief was en kinderen aanviel volgens de gemeente en de dierenambulance. Nadat dit nieuws naar buiten kwam, reageerden veel buurtbewoners hierop. Ze vertelden dat de kinderen zelf de ganzen aan het pesten waren, waardoor de ganzen boos werden. Maar de ganzen hebben nooit iemand anders aangevallen. De dierenambulance heeft dan ook besloten om de ganzen met rust te laten en mensen te informeren om de ganzen gewoon met respect te behandelen en met rust te laten.

Veel mensen zijn bang voor ganzen en zwanen. Deze dieren kunnen imposant en bedreigend overkomen. Maar zolang je respect toont voor deze dieren, is er niets om bang voor te zijn. Ganzen en zwanen zullen nooit zomaar aanvallen zonder waarschuwing. Ze geven meerdere waarschuwingssignalen. Voordat ze waarschuwen, zullen ze altijd proberen om weg te gaan. Als dat niet lukt, zullen ze zich groter voordoen dan ze zijn om indruk te maken. Daarna zullen ze geluiden maken, zoals sissen of luid kwaken. En als dat niet werkt, zullen ze gaan staan en met hun vleugels wapperen richting de bedreiging. Pas als dat nog steeds niet werkt, zullen ze overgaan tot een aanval. Zelfs dan kun je jezelf beschermen door opzij te gaan en je terug te trekken.